ابرنواختر ستاره نوترونی وسیاهچاله

در ستاره هایی که جرمشان بیش از 8برابر جرم خورشید باشد وقتی همه هیدروزن هسته به هلیم تبدیل شد درمرحله بعد هلیم به کربن تبدیل می شود

جرم این ستاره ها به قدری زیاد است که بتواند اتم های کربن هسته را تحت فشار و حرارت زیاد در مرکز ستاره به عناصر سنگین تر (به ترتیب )

اکسیزن -سیلیکون-منیزیم-گوگرد ودرنهایت آهن تبدیل کند.هسته اتم آهن به عنصر سنگین تری گداخت نمی شود . با متوقف شدن سوخت وساز در هسته

دما وفشار در مرکز ستاره ناگهان بالا میرود و درنهایت ستاره با انرزی غیر قابل تصوری منفجر می شود.

بعد از انفجار عظیم هسته باقیمانده دوباره تحت گرانش شدید خود فشرده میشود. با شکسته شدن ساختار اتم الکترون هاباشدت تمام به پروتون های هسته

اتم برخورد می کنند وبه نوترون تبدیل میشوند.به این ترتیب هسته ستاره که قبل از انفجار قطری هم اندازه زمین داشت ناگهان به کره بسیار چگالی بدل میشود

که فقط از ذراتی به نام نوترون تشکیل شده است.به همین دلیل اخترشناسان به آن ستاره نوترونی می گویند.اما اگر جرم هسته باقی مانده بیش از 3برابر جرم خورشید

باشد حتی نوترون ها هم از فشار بی وقفه در امان نخواهند بود .ستاره نوترونی آن قدر در هم فشرده می شود که به یک سیاهچاله بسیار کوچک تبدیل می شود .

هراران سال طول می کشد تا نور حاصل این انفجارشدیدحاصل این نوع انفجار ستاره ای به زمین برسد.

اخترشناسان این نور درخشان را که شب های متمادی آسمان را روشن می کند ابر نواختر می نامند.موج حاصل انفجار ابرنواختر که تا میلیون ها کیلومترگسترده است

موجب متراکم شدن گازها و ذرات سحابی ها و تولد ستاره های جدید از این گاز های متراکم وآغاز چرخه عمر ستاره های دیگری می شود.